Uniewinnienie od wykroczenia drogowego

Miałem okazje ostatnio prowadzić interesującą sprawę wykroczenia drogowego tj. o czyn z art. 96 § 3 kodeksu wykroczeń polegający na nie wskazanie użytkownika pojazdu w czasie, gdy popełniono nim wykroczenie drogowe.

Sprawa rozpoczęła się od czynności prowadzonych przez straż miejską, która przeprowadzając czynności stwierdziła, iż samochód Mojego Klienta został zaparkowany w miejscu obowiązywania znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się” (czyn z art. 92 § 1 kodeksu wykroczeń). Straż miejsca wezwała właściciela pojazdu, do wskazania kierującego pojazdem w dniu zdarzenia. Właściciel pojazdu wskazał, krąg osób, które miały dostęp do samochodu i mogły być sprawcami wykroczenia (sam zaś był w tym dniu w pracy w miejscowości znacznie oddalonej od miejsca zdarzenia). Pomimo wskazanych okoliczności straż miejsca nie podjęła żadnych czynności w celu ustalenia sprawcy wykroczenia (art. 92 § 1 kodeksu wykroczeń), i sporządziła wniosek o ukaranie do Sądu przeciwko Mojemu Klientowi o czyn polegający na niewskazaniu użytkownika pojazdu w czasie popełnienia nim wykroczenia. Sąd przesłuchał właściciela pojazdu oraz funkcjonariuszy straży miejskiej, po czym przychylając się do stanowiska i argumentacji obrony uniewinnił właściciela pojazdu (który zdaniem Sądu wskazał krąg osób, mogących być w tym dniu użytkownikami pojazdu, zaś nie jego rolą jest ustalenie sprawcy wykroczenia).

Sąd przejął koszty postępowania na rachunek Skarbu Państwa, zasądzając Mojemu Klientowi zwrot poniesionych kosztów ustanowienia mnie jako obrońcy w sprawie.